BijtendeSpot.nl

Bij dezen valt mij het genoegen ten deel om officieel bekend te maken, de meest overschatte band van de jaren ‘00:

C-o-l-d-p-l-a-y!

Het spande er nog even om. Kane of Coldplay? Maar Coldplay valt nu dan toch de onverdeelde, dubieuze eer ten deel (zie topic hieronder) . Ik heb er zelf niet op gestemd, maar kan mij er prima in vinden. Het is in ieder geval de band die ons geleerd heeft dat je heel groot kan worden met heel vaak en heel traag de akkoorden Am – F – C – G op je gitaar/piano te spelen, er vervolgens een pseudopoëtische tekst bij te zingen en een beetje emotioneel/interessant voor je uit te staren (probeer maar eens). En niet te vergeten met het reanimeren van verloren gewaande liedjes van Alizee.

Argumenten zijn eigenlijk niet nodig: deze band heeft al van begin af aan (eind jaren ‘90) een bizarre schare ejaculerende fans achter zich aan. En waarom eigenlijk? Omdat de sound zo gewoon, zo gemiddeld is gebleven misschien? Zo radiovriendelijk? Omdat Chris Martin stiekem een arrogante kwal is, en arrogantie de sleutel tot alle succes is (kennelijk)?  Omdat recensenten al meer dan tien jaar onophoudelijk met hun piemels tegen alles aanschurken waar Coldplay onder staat? Wellicht is het een combinatie van dit alles wat maakt dat deze band zo onevenredig gewaardeerd wordt. Hoe het ook moge zijn: U, de muziekkenner bij uitstek, heeft gesproken en genadeloos geoordeeld. En daar gaat het om.

Rest ons nog één goed voornemen voor 2010: poliepen op de stembanden van Chris Martin. Ik vrees dat dit voornemen qua waarschijnlijkheid ongeveer equivalent is aan een Pete Doherty die stopt met roken, drinken en snuiven, maar hé, het gaat om de intentie, nietwaar?

Hoe het ook zij: wij wensen u een goed uiteinde!

Likkerige lijstjes waarin voor de zoveelste keer wordt geroepen wat de beste band van het decennium is. Bejaarden die voor de 36e keer op Boudewijn de Groot stemmen omdat dat de enige naam is die ze kunnen spellen (kon geen andere reden bedenken). Rollingstone-achtige blaadjes die dik betaald krijgen door platenbobo’s om met voorspelbare lijstjes op de proppen te komen. Sowieso: al die ‘de beste’-lijstjes zijn zóóó jaren ‘00. Daar doen wij dus niet aan mee.

Mag het een graadje zuurder zijn? Wij introduceren: de Meest Overschatte-Artiest van de Jaren ‘00-poll. De enige strijd die er echt toe doet.

Laat uw stemrecht gelden!

 Loading ...

Tsja, de dagen van Last.fm, die hippe streaming muziekdienst, zijn wel zo’n beetje geteld vrees ik. We hebben mooie tijden beleefd samen, het was leuk je gekend te hebben. Maar nu is het klaar. Last.fm wil namelijk centen zien. 3 euro per maand om precies te zijn. Het blijft natuurlijk hoe dan ook een handig dienstje om similar artists te ontdekken en dat soort gedoe, maar daar is het positieve dan ook wel mee gezegd.

Oud nieuws zegt u? Klopt. Is al vanaf mei zo. Maar dat wil nog niet zeggen dat we er niet nog even aandacht aan kunnen besteden. Feit is bovendien dat deze verplichte fee niet geldt voor mensen in de US/UK/Duitsland. Beetje discriminazi. Dit kun je trouwens – net als bij Pandora – gewoon omzeilen door een nieuw account aan te maken en met droge ogen in te vullen dat je een Yank bent, zoals ik gedaan heb. Nou daar trapt ie dus mooi niet in. Maar vreesch niet. Welkom in de wereld die Internet heet: er zijn alternatieven! Zo haal je de kerst misschien nog wel. Enjoy!

Eindelijk duidelijkheid over die ridicule YouTube-tax die Buma/Stemra van plan was te gaan heffen over filmpjes die door webloggers ge-embed worden op hun website: dat gaat dus definitief niet door. Tot 2012 althans. En dan vergaat de wereld dus dan maakt het allemaal toch niet meer uit.

Het idee was aanvankelijk dat Buma het exorbitante bedrag van 130 euro per 6 filmpjes zou gaan vangen. Ze hebben nu echter een dealtje gesloten met YouTube: YouTube gaat een vast bedrag per jaar lappen aan Buma voor alle cuntent die ze op hun site publiceren waar rechten op rusten.

Dit toont ook maar weer eens de kracht van de blogosfeer (grote jongens als GeenStijl, maar ook vele kleintjes), die fel tekeer is gegaan tegen deze plannen. Hoewel het natuurlijk de vraag is wat er was gebeurd als YouTube niet met dit bod was gekomen. Enfin, wij ontkurken de champagne een paar dagen te vroeg dit jaar. Prut!

Deze film bevindt zich op nummer 2 in de VK decennium top 5 en wordt ook elders lyrisch gerecenseerd. De film duurt 2,5 uur en speelt zich af bij een uit meerdere generaties bestaand Frans-Arabisch gezin. De film waarin de familie centraal staat zit fotografisch sterk in elkaar. De opzet is puur observerend wat tot enige afstandelijkheid leidt. Toch krijg je een goed beeld van de hele familie, haar perikelen en intimiteiten. De mannelijke hoofdpersoon en zijn dochter proberen een droom te realiseren en putten hiervoor kracht uit de familie. De film zit goed in elkaar, heeft bewust een langzaam tempo wat lijdt tot iets langere scenes die de film meer intimiteit geven. Het is zeker geen makkelijk toegankelijke film en alleen geschikt voor de liefhebbers van een uitgebreide observatie van een Franse multiculturele familie en haar dromen. Mij sprak de film niet echt aan en ik zou haar ook zeker niet in een decennium top 3 zetten. Maar ja, er is niets zo relatief als smaak!

Ja lieve luistervinkjes, de Doherty-soap gaat nog even door. Vanochtend werd Pete gearresteerd in Gloucester Crown Court. Hij was daar even op bezoek omdat hij nog ruim 2000 pond had open staan van een eerder rij-incidentje. En handig als hij is, liet hij toen per ongeluk een zakje uit zijn tas vallen, wat werd opgemerkt door een beveiligingsbeambte.

De beambte pakte het zakje op. Het bleek kleine blauwe kristalletjes te bevatten (splendid!). En tsja, dat hij daarop gearresteerd werd moge geen verrassing heten. Of toch…? Wij zeggen: Pete is onschuldig! Waren gewoon pottertjes die drie jaar over datum waren.

U ook een theorie over wat de blauwe kristalletjes daadwerkelijk waren? Deel het in de comments…

Welnu, het nummer Sorry van Kyteman is de Song van het Jaar geworden bij de VPRO. Terecht? Och, het is zeker een mooi nummer dat mij emotioneel niet koud laat. Het is van Neerlandsche bodem én instrumentaal. En dat is prima, want ik zeg maar zo: goede muziek heeft geen woorden nodig. Fantastic Journey Of the Underground Man van De Staat staat op 3. Net zo min verrassend als terecht. Muse’s Uprising staat op 4, wat ik grappig vind, omdat het mijns inziens een van de zwakste nummers van het album is. Maar toegegeven, het is wel catchy, en daar draait het natuurlijk om voor het VPRO-vee. Het is sowieso doorgaans het geval dat de zwakste nummers van albums hoge ogen gooien in hitlijsten. Daar moeten wij ons maar bij nederleggen.

Zijn mensen echt zo oppervlakkig dat ze ‘catchyness’ hoger aanslaan dan tekstuele diepgang en muzikaal niveau van een nummer? Of eindigen deze gewoon hoog omdat ze de grootste gemene deler zijn van wat iedereen leuk vindt? Wat dus bijna per definitie K-U-T betekent.

Hoe dan ook: de nummer 1 van Kyteman kun je in ieder geval geen oppervlakkigheid verwijten. Hoewel dit een voortdurend herhaald simpel 4-akkoorden-schemaatje is, zorgt de trompet dat het toch steeds boeiend blijft. Van deze jongeman (en zijn band) gaan we hopelijk nog veel horen…

De gehele top 10 staat rechts in de pleejer, dus leef je uit!

 Loading ...

Amores Perros, komt die film niet uit 2000 hoor ik u denken? Ja inderdaad het is een wat gedateerde film voor een recensie, dat ben ik met u eens. Het is namelijk zo dat de Volkskrant een top 5 beste films van het decennium heeft samengesteld en dat gaan wij eens fijntjes overdoen. De top 3 van de Volkskrant wordt door ons gerecenseerd en vervolgens komen wij met een eigen top 3. Dus nu nummer 3 van de Volkskrant onderworpen aan een kritische noot. Het is inderdaad geen slechte film, dat zeker niet. De film is origineel, heeft een authentiek karakter en een meeslepend verhaal. Goed geacteerd, mooie spanningsboog en voldoende drama, dat zeker. De film is vooral eigenzinnig in de opbouw van haar verhaal, dat uit 3 verhalen bestaat die op onwaarschijnlijke manier aaneen geregen worden. Het thema Amores Perros (love’s a bitch) is de overkoepelende factor die op 3 verschillende manieren tot uiting komt. Absoluut geen standaard film maar een originele Mexicaanse productie.

Conclusie: Authentieke film met een mooie uitwerking van een klassiek thema

Vindt u deze film ook terug in onze top 3? Dat zult u snel genoeg te weten komen

Onder het motto: leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.

Leuker kan uiteraard niet, want dit weblog is al zo leuk. Maar makkelijker kan altijd wel. Daarom nu de Grooveshark plugin.
We beginnen met een stukje intellectueel uitdagend cultureel erfgoed. Deze muziek snijdt dwars door je ziel. Laat je hersens kraken terwijl je naar deze diepzinnige teksten luistert. Als je goed tussen de regels door luistert dan hoor je dat dit nummer eigenlijk gaat over ouder worden, en dat het helemaal niet erg is dat je lelijker wordt met de jaren. Het gaat immers om je binnenwereld.

Zie de sidebar van Grooveshark rechts en laat je verrassen —>

Hier gaan jullie meerrr van horen!

Even toe aan wat anders? Bent u die diepgravende filosofieën en dat esthetische camerawerk even beu? Dan is het tijd voor The 39 Steps van James Hawes. Deze Thriller heeft alles wat een goede thriller moet hebben. Het begint gelijk spannend en vervolgens raast de film in een ongekend tempo verder. Net als u denkt te weten waar het verhaal heen gaat komt de volgende plottwist alweer voorbij en als u het weer begrijpt verandert het verhaal opnieuw. De maker is in staat in 90 minuten meer over te brengen dan menige cineast in een geheel oeuvre en dat resulteert in een “huh is het nu al 1,5 uur later” ervaring bij de aftiteling. Kortom een hele fijne film!

Conclusie: Sterk uitgewerkte thriller in een moordend tempo

Gaat dat zien Gaat dat zien